Zeedahlia

Auteur: 
Eveline Crone de Brabander
Fotograaf: 
Andre Crone
Distribution: 

De Zeedahlia komt in Nederland over het algemeen niet in grote getalen voor. Ze komen voornamelijk in de Oosterschelde voor; met de meeste kans aan de westkant van de Oosterschelde.

Food: 
De Zeedahlia voedt zich met relatief grote prooien als garnalen, krabben en visjes.
Zeedahlia

De Zeedahlia kenmerkt zich doordat hij relatief breed is met korte tentakels. Ook zijn de tentakels een stuk dikker dan bij de meeste andere anemonen. Een ander kenmerk van de Zeedahlia zijn de lijnen die over de mondschijf lopen en vervolgens om de tentakels heen lopen.

De zuil van de Zeedahlia is breder dan hoog en heeft een ruwe structuur. Aan de zuil blijven soms stukjes schelp, zand of wier hangen. De Zeedahlia zal in Nederland vaak niet breder worden dan ± 10- 15 cm doorsnede en een hoogte van ± 6 cm. De korte tentakels zijn meestal niet langer dan ongeveer 2 cm.

De kleur van de mondschijf is zeer variabel; bruin, rood, oranje paars, groen etc zijn allemaal mogelijke kleuren. Veelal zijn de tentakels eenkleurig maar kunnen wel een kleurverloop hebben van de basis naar de top. Over het algemeen zijn de tentakels wel helderder dan de mond.

De Zeedahlia leeft bij voorkeur op hard substraat, zoals stenen. Incidenteel kiezen ze ook veenranden als woonplaats. Verder kunnen we de Zeedahlia tegenkomen vanaf de laagwaterlijn tot meer dan 15 meter.