Varen rondom de eilanden

Wij hebben gekozen voor de rondvaart van 1 week aan de westkant van Spitsbergen. Een reis als deze wordt niet voor niets expeditie genoemd. De route die gevaren wordt is van te voren slechts in grove lijnen bepaald en er staat niet van tevoren vast wat je tijdens deze reis allemaal te zien krijgt.

En dat is natuurlijk ook logisch, want weersomstandigheden en ijs kunnen de boot dwingen een iets andere route te varen. En er zal op veel plaatsen echt gezocht moeten worden om zoveel mogelijk beesten tegen te komen. Want, helaas maar waar, die IJsberen zitten niet altijd op dezelfde plaats, ze verplaatsen zich over het eiland en het ijs erom heen. Je zult er dus op uit moeten. Gelukkig is de bemanning en de expeditieleider heel erg goed bekend met het gebied. Dit vergroot de kans om leuke dingen tegen te komen.

De dagen aan boord van de Molchanov waren vol. Het was ';s morgens vroeg opstaan geblazen en per dag zijn er minimaal twee excursies naar het land of duikexcursies. Onze eerste duik was eenvoudig; even wennen aan de omstandigheden en kijken of er voldoende lood mee was. Alhoewel iedereen zich mentaal had voorbereid op zeer koude omstandigheden viel dit reuze mee. Een goed droogpak en onderkleding is voldoende om te duiken.

De eerste duik viel al op dat er nog behoorlijk veel te zien was onder water. Er stond op deze plek veel Kelpwier met daartussen wat vissen, spookkreeftjes, vliegende naaktslakjes etc., Op weg naar en van de duik werden we in de Zodiac vergezeld van een groot aantal papegaaiduikers.

I.p.v. de tweede duik hebben wij ervoor gekozen om mee te gaan aan land. Een wandeling over de toendra; deels door de sneeuw. Ook aan land is het erg mooi; het is zomer dus de toendra ontwikkelt zich razendsnel. Grassen beginnen te groeien en bloemen te bloeien. En dat zorgt ervoor dat je hier regelmatig rendieren tegen komt.

's Middags nog een poging gedaan om IJsberen te vinden in het pakijs aan het eind van het fjord. Vanmiddag zijn we helaas niet zo succesvol.

De nachten worden veelal gebruikt om de grote stukken te varen. Dus de tweede dag aan boord zitten we weer op een hele andere plaats. We worden 's morgens wakker midden in het pakijs. De kapitein van het schip had het schip voor het gemak in het ijs geparkeerd. We bevinden ons in de Hornsund. Aangezien hier kort geleden nog een IJsbeer is gezien staat deze ochtend in het teken van het vinden van een IJsbeer ; er zal vanmorgen niet gedoken worden.

Bij de start van onze zoektocht naar de IJsbeer worden we verrast met een aantal Beluga's. In de verte konden we de witte ruggen van deze dolfijnen waarnemen. Helaas zijn ze erg schuw en komen ze niet zo heel erg dicht bij de boot, dus fotograferen is lastig. Maar goed het is al heel bijzonder dat we deze Beluga's tegen zijn gekomen.

Na een tijdje varen wordt de eerste IJsbeer gesignaleerd. Hij is nog erg ver weg maar toch leggen we de boot even stil in het ijs in de hoop dat deze IJsbeer besluit om een wandeling te gaan maken. Helaas, buiten af en toe een keer bewegen met zijn kop zit er weinig beweging in. Na een tijdje wordt besloten weer verder te varen.

Het uitzicht is telkens weer meer dan indrukwekkend. Veel ijs, grote gletsjers en prachtige landschappen.
Tijdens de lunch deze middag gaat het ijsbeer alarm; af. Er is een IJsbeer gesignaleerd. Dus snel eten en naar buiten. Vanaf de boot is deze IJsbeer al zeer goed waar te nemen. Er wordt besloten om met zijn allen in de Zodiacs te stappen in een poging nog dichter bij te komen. En het lukte; toen we in de buurt van het land kwamen konden we de IJsbeer goed zien liggen. Toen deze IJsbeer ons zag besloot hij op te staan en rustig verder te lopen.