Sudan - Een ander stukje rode zee

Dat de rode zee veel te bieden heeft voor ons duikers is ruimschoots bekend. Jaarlijks reizen duizenden duikers af naar Egypte voor een weekje duikplezier. Wij besloten de rode zee eens van een andere kant te gaan bekijken. Daarom reisden wij in de vorige editie van Duikmagazine al af naar Saudi Arabie. Dit keer steken we over naar de andere kant van de Rode zee waar we het Sudanse deel van de rode zee zullen gaan bewonderen.

Sudan is het grootste land in Afrika en ligt ten zuiden van Egypte. Een klein deel van het land, in het noord-oosten grenst aan de Rode Zee. Waarschijnlijk is Sudan het best bekend door de burgeroorlog die eigenlijk al sinds 1954 het land verscheurt. Sinds 2002 is er, onder internationale druk, gewerkt aan een vredesakkoord welke uiteindelijk in januari 2005 werd ondertekend. Toch betekent dit nog niet dat de problemen zijn opgelost. Sinds 2003 begon men in de regio Darfur in opstand te komen tegen het centrale regiem. De nieuwsberichten over etnische zuiveringen en genocide zijn lange tijd aan de orde van de dag geweest.
Voor ons gaf het voorbereiden voor een reis naar Sudan een beetje een dubbel gevoel. Wij zouden als toerist een land bezoeken waar zoveel ellende aan de gang is. Oke, de regio Darfur ligt echt mijlen ver vanaf de kust waar wij naar toe zouden gaan maar toch.

Voor de reis naar Sudan kregen we een duidelijke opdracht van de reisorganisatie: Zorg dat je op tijd in Cairo bent! De reden werd al snel duidelijk, Het vliegtuig vanaf Cairo naar Port Sudan vliegt slechts eenmaal per week. De vlucht missen betekent dus direct einde vakantie. Wij besloten dan ook om het zekere voor het onzekere te nemen en vlogen we een dag eerder naar Cairo. Dit gaf ons direct de gelegenheid om wat van Cairo te zien. Vanaf ons hotel langs de Nijl konden we de dicht bij de stad liggende piramides maar ook het Egyptisch museum gemakkelijk bereiken.

Na een dagje Cairo ging het dan eindelijk beginnen. We worden door de reisorganisatie opgehaald in het hotel om te beginnen aan het laatste stukje van de reis. Na veel horrorverhalen te hebben gehoord over de luchtvaartmaatschappij kwamen wij zonder al te veel problemen aan in Port Sudan. Nadat onze bagage grondig en vooral handmatig was gecheckt door de douane konden we in de bus op weg naar ons schip voor komende week, de Cassiopeia.

De Cassiopeia is een 40 meter lang motorschip geschikt voor … duikers. De hutten zijn comfortabel ingericht en elke kamer beschikt over zijn eigen warme douche. De badkamer is dan wel niet zo groot maar het is wel heerlijk om in je hut te beschikken over douche en toilet. Een groot zonnedek is beschikbaar waar je tussen de duiken door heerlijk kunt genieten van de sundanese zon. Heb je geen zin om in de zon te zitten kun je een etage lager in de lounge op een van de banken een boek lezen of een van de vele films genieten. Tussendoor wordt er uiteraard ook in de eetzaal goed voor de duikers gezorgd. Vanuit een relatief kleine keuken worden zeer gevarieerde maaltijden geserveerd. Als duiker heb je niet veel meer te doen dan duiken en genieten. Per dag worden vier tot vijf duiken gemaakt. Doordat de boot vrij groot is en er dus ook veel duikers aan boord zijn is er voor gekozen om in twee groepen te duiken. Per groep wordt met twee zodiacs uitgevaren naar de verschillende duikstekken. Voor de liefhebbers is uiteraard nitrox beschikbaar wat met de hoeveelheid duiken wel erg prettig is.

Nadat we de tassen hebben uitgepakt, de duikspullen op het achterdek hebben klaargezet is het natuurlijk tijd voor de eerste duik. We bereiden ons voor op een relatief saaie check-up duik. Tenminste dat denken we, maar dit keer worden we blij verrast. We gaan de eerste duik maken op de duikstek Sha’ab Rumi. Tijdens de briefing blijkt al wat hier voor moois te vinden is. Onder water zullen we hier het precontinent van Jacques Cousteau gaan vinden.

In 1963 ging de fransman Jacques Cousteau op expeditie naar de sudanse rode zee om het leven rond het koraal in de Rode zee te bestuderen. Daarnaast wilde hij onderzoeken wat het effect zou zijn als mensen lange tijd onder water zouden verblijven. Cousteau bouwde een onderwaterdorp van waaruit het onderzoek werd geleid. Onder water treffen wij een beetje vreemd gevormd object aan. Het leek wel of er marsmannetjes met een ufo waren geland. Dit bolvormige object dat met vier poten op het rif staat werd gebruikt als garage waar de schotelvormige duikboot werd ondergebracht. Vanaf de onderkant van de garage kun je ook nu nog naar binnen. Door kleine patrijspoorten komt het licht van buiten de koepel binnen. Het lijkt net of we rondzwemmen in een goed jongensboek. Met een beetje verbeeldingskracht kun je de activiteiten van Cousteau voor je zien.
Aan de voet van de garage staat een gedenkteken als nagedachtenis aan een overleden expeditielid. Bovenop de garage begint het leven op het rif langzaam aan bezit te nemen van dit metalen object.

Behalve de garage zijn er nog meer getuigen te vinden van de activiteiten van Cousteau. Diverse haaienkooien liggen in de omgeving, een soort auto en andere metalen objecten zijn achtergebleven op het rif. Heel leuk was ook de parkeerplaats voor een van de onderwaterscooters van Cousteau. Het is echt heel goed voor te stellen dat je op de scooter aan komt, deze in het rek parkeert om vervolgens naar de garage door te zwemmen.

De overblijfselen van Cousteau staan op een deel van het rif van Sha’ab Rumi vlak bij een smalle doorgang die de toegang is tot het centrum van het rif. Nadat we twee duiken in het onderwaterdorp van Cousteau hebben gemaakt besluiten we de derde duik de andere kant van Sha’ab Rumi te gaan maken. Aan de zuidkant van het rif kun je verder de diepte in en tref je een regulier rif aan. Op een diepte van ongeveer 30 meter zwemt ons een grijze haai in de diepte voorbij. Napoleonvissen, anemoonvissen en ook de electric ray komen we op deze eerste duikdag al tegen. Dat belooft veel goeds voor de rest van deze week.