Sprookjesachtige schoonheid in Tasmanië

Op onze eerste avond in het Zuiden van Tasmanië worden we verrast door allerlei dieren rondom ons huisje. We kunnen het eerst niet geloven hoeveel het er zijn. Ons huisje staat niet midden in het bos en toch zien we tientallen walabies (kleine kangaroes) en wombats rondom ons huis. We zijn direct één met de natuur om ons heen. Natuur waarvan we niet hadden kunnen voorstellen hoe mooi deze was. En dan hebben we buiten het vliegveld en de paar meter rondom ons huisje nog niets gezien van Tasmanië. Als het bovenwater al zo verrassend is: hoe zal het dan onder water zijn? Wij kunnen in ieder geval niet wachten totdat morgenvroeg het duiken gaat beginnen.

Er was eens, lang geleden, een Nederlander, Abel Tasman genaamd, op ontdekkingstocht over een verre Oceaan. Bij zijn werkgever, de VOC, stond hij bekend om zijn sublieme navigatietechnieken. In 1642/1643 was de VOC hard op zoek naar nieuwe oostelijke vaarroutes naar Zuid-Amerika. Vanuit Batavia werd Abel Tasman daarom op pad gestuurd. Er waren twee mogelijke routes bedacht. De ene route zou via de noordkust van Australië voeren, de andere route zou zuidelijker lopen. Aangezien men twijfelde aan de mogelijke doorgang tussen Australië en Nieuw-Guinea koos Abel Tasman voor de zuidelijke route. Deze route zou het schip nagenoeg via Antarctica voeren. Als gevolg van mist en storm besloot Abel Tasman niet de geplande route te volgen maar iets noordelijker de doorsteek naar het Oosten te maken. Op 24 november 1642 verscheen er een onbekend land aan de horizon. Tasman noemde het eiland in eerste instantie niet naar zichzelf. Hij noemde het eiland Van Diemensland naar de gouverneur van Indië die hem destijds op ontdekkingstocht had gestuurd. Later werd de naam op verzoek van de bewoners gewijzigd in Tasmanië. Een land met een speciale band met Nederland was “geboren”.

Voor veel Nederlanders heeft Australië een enorme aantrekkingskracht. De charme van rondtrekken over het Australische “vasteland” lokt ons naar dit verre land. Doordat Australië zo groot is lukt het niet het gehele land in één vakantie te bezoeken. Velen kiezen er onterecht voor om Tasmanië dan maar links te laten liggen. Wij kozen er voor om echt in de voetsporen van Abel Tasman te treden. Tasmanië zou de hoofdbestemming van onze trip worden.

Tasmanië ligt zo’n 240 kilometer ten zuiden van Melbourne. Op het moment dat je op het vliegveld van Hobart land lijkt het net of je in Europa bent. In tegenstelling tot een groot deel van het Australische vasteland lijkt Tasmanie behoorlijk veel op Europa. Dankzij het gematigde klimaat is het een erg groen eiland. Tassie, zoals de tasmaniers hun eiland liefdevol noemen, staat volledig in het teken van de natuur. Het eiland is ongeveer 1,5 keer de grootte van Nederland en heeft zo’n 500 zelfstandig beschermde gebieden. En dat merk ja, de natuur zit bij de Tassies in hun bloed. Net als de gastvrijheid overigens, er zal geen dag voorbij gaan zonder dat er iemand een praatje met je maakt.