Raja Ampat, De rijkste koraalriffen ter wereld

Raja Ampat groeide de laatste jaren uit tot een populaire duikbestemming vanwege het rijke onderwaterleven. Tijdens één duik signaleerde een bioloog 284 vissoorten en 456 koraalsoorten. Door de enorme populariteit van deze duikbestemming zijn er ook meerdere reisaanbieders in het gebied gekomen. De Odyssea 1 is een live-aboard die naast haar bekende programma in Sulawesi sinds kort een aantal maanden per jaar nabij Raja Ampat vaart. Ik was in de gelegenheid om met deze unieke ontdekkingsreis mee te varen.

Vanaf de eerste dag heeft de reis het karakter van een expeditie. Je kunt namelijk niet rechtstreeks naar Raja Ampat vliegen. De Odyssea 1 ligt in de haven van Sorong, een stad in het westen van Papoea, Indonesië. De snelste manier om in Sorong te komen is route Singapore – Manado – Sorong. Er zijn echter geen dagelijkse vluchten van Manado naar Sorong, waardoor ik via Jakarta vlieg. Ik tref het echter niet met het weer: als ik in Jakarta aankom regent het daar al enige dagen zeer hevig. Tijdens een kort bezoekje aan Jakarta komt het water via de onderkant van de portieren de taxi in, zo hoog staat het water in de straten. Op het vliegveld van Jakarta stap ik vervolgens in een klein en slecht uitziend vliegtuigje van Lion Air. Dit vliegtuig hangt werkelijk met duct tape aan elkaar. Opstijgen gebeurt tijdens een wolkbreuk die gepaard gaat met enorm onweer. Als ik zie dat ik de enige westerling aan boord ben zie ik de krantenberichten al voor me: vliegtuig met één buitenlandse passagier neergestort tijdens noodweer in Indonesië. Gelukkig trotseert het vliegtuigje de elementen en land ik enkele uren later veilig in Sorong. Het voordeel is wel dat ik nu voorgoed van mijn vliegangst af ben.

Ik scheep in op de MY Odyssea 1, een ruim schip dat Manado als thuishaven heeft. Het schip moet noodgedwongen een extra nacht in de haven van Sorong blijven liggen omdat zeven mede-passagiers niet op tijd arriveren. Hun vlucht naar Sorong werd op het laatste moment geannuleerd omdat er te weinig passagiers voor de vlucht waren. Dit is blijkbaar ook een onderdeel van het avontuur. Dingen zijn in dit deel van de wereld niet zo vanzelfsprekend als bij ons. Het is jammer dat er op deze manier een duikdag verloren gaat, maar het geeft mij wat extra tijd om bij te komen van de vermoeienissen en de indrukken van mijn lange reis en om het schip te verkennen. De Odyssea 1 is een luxe liveaboard. De hutten zijn ruim en voorzien van grote bedden, eigen douche en toilet, airco en een tafel voor cameraspullen. De Odyssea 1 is duidelijk ingesteld op fotografen want achter op het schip is nog een grote tafel voor camera-apparatuur aanwezig. Ook hangt er in mijn hut een badjas voor mij klaar en krijg ik iedere dag een schone handdoek. Zo ben ik nog nooit verwend op een live-aboard. En dan stellen ze me ook nog vier heerlijke maaltijden per dag in het vooruitzicht.

Als de zeven vertraagde duikers zijn gearriveerd varen we richting naar het eiland Waigo dat zuidelijk van Sorong ligt. Hier maken we ook de eerste duiken. Aanvankelijk ben ik teleurgesteld als ik van de duiken terug aan boord keer. Het zicht is niet goed en ik vraag me af of dit door het slechte weer komt. Later hoor ik dat het slechte zicht wel een beetje bij dit gebied hoort. Het slechte zicht doet echter niks af aan het bijzondere en zeer rijke onderwaterleven. De gidsen zijn zeer goed in het vinden van allerhande beesten die kleiner zijn dan één centimeter. Ze zijn vooral gespecialiseerd in het vinden van pygmeezeepaardjes. Van het “gewone” pygmeezeepaardje (Hippocampus bargibanti) vinden ze zowel de oranje als de roze variant. Wat ik nog meer bijzonder vind is dat ze ook andere pygmeezeepaardjes vinden. Van de Hippocampus pontohi zie ik zelfs drie verschillende kleurvarianten: wit, bruin en geel! Zeepaardjes houden echter niet van de aandacht van duikers. Ze zitten continue met hun kop weggedraaid. Ik hang dan ook drie kwartier op dezelfde plek in de hoop dat hij zijn kop eens naar mij wil draaien. Als hij dat eindelijk doet ben ik als een kind zo blij als blijkt de die ene foto die ik dan kan nemen ook gelukt is. Na de duik staat de gehele bemanning (inclusief de mensen uit de keuken) klaar om je te helpen met het uitrekken van je uitrusting. Daarna geven ze iedere duiker een warme handdoek en spoelen ook nog je duikspullen. Dit geeft mij een wat ongemakkelijk gevoel, ik mankeer tenslotte niks aan mijn handen, maar deze werkwijze hoort duidelijk bij de sfeer die aan boord van dit schip hangt: de bemanningsleden vinden het oprecht leuk om het de gasten naar hun zin te maken.