Natuurbescherming

Op dit moment wordt in dit gebied erg hard gewerkt om de lokale gemeenschap en de regering van Mozambique bewust te maken en meer te betrokken te maken voor het verantwoord ontwikkelen van duiktourisme. Dit gecombineerd met beschermingsactiviteiten voor dit natuurgebied. Internationale organisaties hebben dit deel van het kanaal van Mozambique omschreven als “een van de meest diverse en bedreigde gebieden ter wereld”. We hopen dat met behulp van donors en grote organisaties voor het behoud van de natuur er stappen gemaakt kunnen worden om dit bijzondere natuurgebied te beschermen.

“Onze grootse zorg op dit moment”, aldus Roy, “is illegale commerciële visserij”. Elk seizoen, weten we dat er meer dan 100 grote illegale Aziatische vissersboten in de wateren rondom Mozambique worden betrapt op vissen en nog erger “finning”. Dit is in overtreding op internationale wetten en de Mozambicaanse commerciële viszone’s. “Onze volgende grootste bedreiging”, gaat hij verder, “dat zijn we zelf. Als we kunnen leren van de fouten die elders in de wereld zijn gemaakt bij de ontwikkeling van duikgebieden, bijvoorbeeld het te snel willen ontwikkelen, dan kunnen we beschermen wat we hier hebben. Als de duikbusiness alleen aan het korte termijn belang denkt, dan zou dit gebied in gevaar kunnen komen”. De vastberadenheid van deze uitspraken tekenen de inzet van Roy.

In Tofo worden maatregelen genomen die een grootschalige ontwikkeling van het gebied moeten beperken. Het doel is het duik toerisme te ontwikkelen als zijnde ecotoerisme. Aan duikstandaards voor toezicht tijdens de duiken en voorschriften voor gedrag op het rif en bij het bekijken van Manta’s en walvishaaien wordt gewerkt en het is te hopen dat deze normen door alle duikzaken in het gebied worden overgenomen. Wij waren aangenaam verrast dat in onze ervaringen met The Mozambique Experience en Tofo Scuba, we duidelijk konden merken dat het beschermen van het rif en onderwaterleven op nummer 1 stond bij deze organisaties.

Onze laatste duikdag in Tofo zou onze beste worden. De dag ervoor hadden we gebruikt om de verder gelegen buitenriffen, de duikstekken Office en Amazon, waar we een aantal verschillende rifhaaien hadden gezien. Daarna hadden we wat tijd uitgetrokken om een aantal ondiepe riffen te bezoeken en we waren verbaasd over de hoeveelheid klein leven en macro fotomogelijkheden. Op een van de duikstekken genaamd de Salon, konden we foto’s maken van bladvissen, Spookfluitvissen, harlekijn garnalen en jonge Pineapple visjes; zeldzame visjes die gezellig samen in een grotje leven.

Maar de laatste dag gingen we toch nog even terug voor meer Manta’s en walvishaaien. Natuurlijk hadden we al heel wat mooie foto’s kunnen maken de afgelopen week, maar er is altijd nog dat ene perfecte shot te maken. Het plan was om met duikflessen naar de walvishaaien te gaan. In de hoop dat we met duikspullen aan tussen de walvishaaien zouden kunnen liggen. Terwijl we in de walvishaaizone kwamen duurde het slechts een paar minuten voordat we de eerste walvishaai tegenkwamen. Het was hard werken om de walvishaaien onder water bij te kunnen houden. En na een aantal keer in en uit de boot waren we meer dan moe. Aan het eind werd het ons wel heel makkelijk gemaakt. Terwijl we het opgaven om die ene walvishaai nog te volgen draaiden we ons om terug te keren naar de boot. En wat schertste onze verbazing? Een tweede walvishaai kwam recht op ons afzwemmen. We daalden af onder de walvishaai en het was echt perfect; het silhouet van de walvishaai perfect gelegen tegen de zon in. Het perfecte shot dat we zo graag wilden!