Ezelspinguïn

Auteur: 
Eveline Crone de Brabander
Fotograaf: 
Andre Crone
Distribution: 

De ezelspinguïn komt voor in het subarctisch gebied. Van de Falklandeilanden, Zuid Georgia tot het Antarctisch schiereiland.

Food: 
Het voedsel van de ezelspinguïn bestaat voornamelijk uit kleine kreeftachtigen, zoals krill. Het dieet wordt aangevuld met vis.
Ezelspinguïn

De Ezelspinguïn is de meest voorkomende pinguïnsoort van het sub-Antarctisch gebied. Gemiddeld gezien bereikt de ezelspinguïn een lengte van 80 centimeter en een gewicht van rond de 5 kg. Elk dier heeft een witte band over de kop lopen, van het ene oog naar het andere. Ze hebben een helder oranje snavel. Deze pinguïn is de snelste zwemmer onder haar soortgenoten, waarbij ze een snelheid kunnen bereiken van 36 km per uur.

De broedkolonies zullen zelden uit meer dan een paar honderd paartjes bestaan. Als de groep te groot wordt zal deze zich splitsen. Over het algemeen legt een paartje ezelspinguïns twee eieren. Na ongeveer 34 dagen komt het ei uit. Indien er voldoende voedsel aanwezig is kunnen beide kuikens overleven. Zowel vader als moeder dragen zorg voor het grootbrengen van de kuikens. Ze fourageren in de zee vlakbij de broedkolonie waardoor er meerdere malen per dag kan worden gevoed.

Volwassen dieren hebben op het land weinig vijanden. Voor de eieren en de kleine kuikens is dit anders, meeuwen en andere vogels zullen proberen de eieren te stelen en de kuikens aan te vallen. Op zee heeft ook de volwassen pinguïn vijanden in de vorm van de zeeluipaard, orka’s en zeeleeuwen.