Duiken in Denemarken

Jaren geleden heb ik een tip gekregen van een duikclub uit Hellevoetsluis om een lang weekeinde te gaan duiken in Denemarken. Deze ‘geheimtip’ heb ik lang gekoesterd tot ik eindelijk een buddy vond die met mij mee wilde.

Het plan was om op donderdagmorgen vroeg te vertrekken. De afstand naar het stadje Middelfart zou 700 km zijn. Dan zouden we meteen ‘s middags een duikje maken. Op vrijdag en zaterdag 2 duiken en zondagmorgen nog eentje en daarna meteen terug naar huis! Dit hebben we precies zo gedaan. Het verzamelen was in Apeldoorn, daar hebben we de avond tevoren al de auto ingeladen zodat we de volgende ochtend vroeg konden vertrekken. Vanaf de Veluwe was het maar 634 km en na een voorspoedige reis stonden we al om 14.00 op de Hindsgavl camping. We hadden een piepklein ‘kabouterhuisje’ geboekt. Op typisch Hollandse wijze hadden we alle proviand voor 4 dagen meegebracht. We leefden in de veronderstelling dat Denemarken een duur land was en we dachten ook dat het geen kwaad kon om wat “extra’’ catering mee te nemen.

Het Duiken
Bij de eigenaar van de camping konden we flessen vullen en informatie over duiken krijgen. Tot onze verbazing hoorden wij dat hij zelf helemaal geen duiker is. Maar hij kon ons de weg wijzen naar 2 verschillende duikplaatsen in de buurt.

De eerste duikplaats was vlak bij de camping en de 2e was aan de overkant van het water wat ons scheidde van het vasteland van Denemarken. Want Middelfart ligt op de weg naar Kopenhagen. Het is over de eerste brug en op het eerste eiland wat je tegenkomt (Fugen), meteen de eerste afslag. Dus vanaf de duikplaats konden we de bruggen zien: de nieuwe brug voor het autoverkeer en de oude brug voor de trein. Je kunt het ook wel ‘duiken bij de bruggen’ noemen! Na onze vraag over getijden en stroming vertelde de campingbaas dat er geen tabellen waren. We moesten maar naar het water kijken en als het hard stroomde, konden we beter naar de andere duikplaats gaan, dan was er daar geen stroming.
Nou, de eerste duik verliep probleemloos. We konden de auto dichtbij parkeren en zo over het strand het water (de Lillebælt) inlopen, geen geklim of geklauter! Dat was maar goed ook want (ook weer zo’n vooroordeel) ik dacht dat het water heel koud zou zijn, dus ik had alleen een droogpak meegebracht. Maar in Nederland was er die week een hittegolf (het was begin augustus) en in Denemarken gelukkig ook. Het was minstens 30 graden en in mijn pak was het nog veel warmer! Eenmaal onderwater konden we heerlijk afkoelen, het water was ook weer net als in de Oosterschelde ongeveer 20 graden. Het zicht was goed en we zagen veel zeesterren op het zand. Toen we dieper gingen zagen we prachtige wieren (a la Bretagne) met lange slierten. De bodem liep langzaam af en tussen de planten vonden we vissen zoals donderpadden en lipvissen. Op een meter of 8 ging de bodem ineens steil naar beneden om een paar meter lager weer horizontaal verder te gaan. Daarna was er weer een steil stuk, het liep eigenlijk trapsgewijs! We konden de bodem zien op ongeveer 20 meter, maar zo diep zijn we helemaal niet geweest. Er was genoeg te zien op de ‘terrasjes’. De lipvissen waren nogal schuw en gingen nerveus heen en weer zwemmen zodra we te dichtbij kwamen. De begroeiing was ondertussen veranderd. De steile wanden waren helemaal bedekt met tubularia, als een roze deken. We hebben naarstig gezocht naar naaktslakken, want die zitten vaak tussen de hydroidpoliepen. Veel naaktslakkensoorten voeden zich uitsluitend met tubularia, maar tot onze grote teleurstelling, hebben we er niet EEN kunnen vinden. We bedachten dat we misschien in het verkeerde jaargetijde waren gekomen? Er was genoeg voedsel voor een LEGER van naaktslakken. Later bedachten we dat het water niet zo zout was als de Noordzee, het is een mengeling van zoet en zout. Mischien kunnen de slakken daar niet tegen? Wel hebben we een zeehaasje (Elysia viridis) gevonden op het wier (ze eten algen), maar helaas is het bij dit ene slakje gebleven. Na de duik zijn we teruggegaan naar ons ‘pannekoekhuisje’. Met zo’n 2 bij 2 meter was het erg klein. Er stond een koelkastje in, dat was erg fijn met deze hitte! Er was een klaptafeltje met 2 stoelen. Met de 2 bedden uitgeschoven was er absoluut geen ruimte meer, maar dat hadden we ook niet nodig want de temparatuur bleef ‘s avonds ook nog aangenaam!