De ogen van Eilat

Naar aanleiding van de San Disk Red Sea competition was ik vier dagen uitgenodigd om dit evenement in Eilat mee te maken! Ik was al twee maal eerder in Eilat geweest om te duiken, dus ik dacht dat ik wel wist wat me te wachten stond. Toch werd ik aangenaam verrast, niet alleen door het heldere water, maar ook door de hoeveelheid ‘gezellige’ vissen, die nieuwsgierig kwamen kijken. Net alsof ze me wilden verwelkomen!

Ook was er een, voor mij, nieuw wrak, vlak bij de Manta Diving Center, de Satil. Het was een lang, slank schip met een enorme hoge opbouw. Het was een marineschip geweest, ik zag het gat van het kanon of afweergeschut, ik heb geen idee hoe die dingen heten! In ieder geval was de opbouw helemaal begroeid met zachtkoraal. Meerdere koraalduivels hadden daarin hun ‘home’ gevonden. Ook waren er twee grote vijlvissen, die zich zo veilig voelden, dat ik ze met de groothoeklens tot op de ‘huid’ kon benaderen. Dat is bijzonder, want in mijn ervaring zijn het altijd schuwe vissen! Ook zag ik papegaaivissen en verschillende soorten keizersvissen. Een enorme baars verraste mij, maar zwom weer zo snel weg, dat ik geen foto kon maken. In ieder geval een wrak om naar terug te gaan! De volgende dag ging ik weer, maar helaas was het spitsuur en waren alle duikscholen van Eilat aanwezig. Om even uit de drukte te zijn, ben ik naar voren gezwommen, naar de boeg. Die was prachtig versierd met een tros zacht koraal. De volgende duik zijn we naar Mozes Rock gegaan. Die duikplaats kende ik ook nog van vroeger en herinnerde me als een grote rots op acht meter diepte op het zand. Dat er nu zoveel zacht koraal op groeit en bijna helemaal omgeven is door glasbaarsjes, was een aangename verassing.

Nachtduiken
Natuurlijk heb ik ook een nachtduik gemaakt, gewoon op het zand voor de deur van het Manta Diving Center. Nu sliepen de vissen en kon ik dichtbij komen om hun oogjes te fotograferen. De vissen sliepen gewoon door, die hebben nergens last van! Ook de egelvis laat zich fotograferen, zonder wakker te worden. De heremietkreeft, met mooie anemonen op zijn huisje scharrelt wat rond. Er is één vis, die niet slaapt, integendeel, de koraalduivel is zo brutaal om in het licht van mijn lampen te gaan jagen. Dat ging zeer succesvol, na twee kleine visjes, zo voor mijn ogen opgeslokt te hebben, vond ik het wel genoeg en heb ik hem in het donker achter gelaten. Ik moest eruit, ik had geen tijd meer om met de vissen te spelen! Er was rondom de wedstrijd een enorm programma georganiseerd door onze gastheer: David Pilosof. Iedere avond was er iets leuks te doen! Op woensdagavond was er een ontvangst van de burgemeester van Eilat in het grote aquarium van het Red Sea Marine Park. Onder het wakend oog van allerlei vissen, die in het aquarium rondom ons zwommen (wij stonden er middenin) hebben wij de hapjes verorberd, duiken maakt hongerig!

Red Sea Marine Park
Het Red Sea Marine Park doet veel in Eilat aan educatie, ze geven lezingen, vooral aan schoolkinderen. Zij doen ook veel aan het kweken van koraal en bepaalde vissoorten. In 2 aquaria staan kleine stukjes hard koraal (steenkoralen) die, onder de juiste omstandigheden, wel 12 cm per jaar kunnen groeien. Eilat is heel zuinig op de koralen, die ze nog hebben! Het kweekproces van zeepaardjes, anemoonvissen en scheermesvissen, is in meerdere bakken te volgen. De visjes: klein, kleiner, kleinst, waren in allerlei groeistadia te bewonderen. De nakomelingen worden regelmatig in de wateren rond Eilat uitgezet, helaas heb ik ze onderwater niet kunnen vinden. De volgende avond was er een ontvangst in het Dolphin Reef, ook een attractie in Eilat. Op vrijdagmiddag was er een lezing van Kurt Amsler, één van de juryleden van de wedstrijd. Het onderwerp van Kurt was Licht: aanwezig Licht, Flitslicht en Reflectielicht. Volgens het enthousiaste verhaal van Kurt is een goede belichting essentieel voor het maken van een goede foto! Gelukkig kunnen de fotografen een slecht belicht foto vaak ‘redden’ met Photoshop, maar de Meester is daarop tegen! Hij vindt dat we vooral goed moeten belichten en weinig moeten ‘shoppen’. Hij heeft natuurlijk gelijk! Zo heb ik de vier dagen in Eilat plezierig doorgebracht! Op zaterdagavond was een een prachtige presentatie op een groot scherm van de geselecterde inzendingen en werden de prijswinnaars bekend gemaakt. Er werden enorme prijzen vergeven, werkelijk indrukwekkend. Er zaten veel nagelbijtende deelnemers om mij heen, dat maakte het wel spannend. Gelukkig kon ik zelf als ‘press’ relaxen. Alle uitslagen stonden meteen op de wedstrijdwebsite. Ik hoefde niets te doen! De meeste inzendingen waren erg goed, ik was blij, dat ik niet in de jury zat! De grootste prijs ging naar een inzending van Spanje: Arthur Telle Thielemann. Ik had nog nooit van hem gehoord, maar de prachtige prijs, een reis van drie weken naar Papua Nieuw Guinea, was hem gegund! Eigenlijk waren alle inzendingen erg mooi en had iedereen zijn best gedaan en een prijs verdiend, helaas werkt het niet zo!

Ik draag mijn artikel op aan de vissen van Eilat en noem het: Oogjes!