De Nion plas - Duiken op een zonnige dag in Brabant

Op een zomerse juni dag vonden we het wel weer eens tijd om een duikje te maken. Onze keuze was dit keer op de provincie Brabant gevallen; het was wel weer een tijdje geleden dat we hier hebben gedoken. In onze zoektocht naar een leuke plas in Brabant besloten we eerst eens wat rond te vragen. Uiteindelijk viel ons oog op de Nionplas vlakbij Raamsdonksveer.

De Nionplas ligt in de hoek van de snelwegen A59 en A27. In de wandelgangen worden er meerdere namen gebruikt voor dit gebied. Wij komen ook de namen Surfplas watertoren en Plas achter de watertoren tegen. Bij de naam surfplas krijgen we visioenen van surfers die rakelings over je hoofd heen schieten als je als duiker boven wilt komen. Maar vandaag is het een windstille dag dus geen surfer te bekennen.

Zoals veel zoetwaterplassen is de Nionplas ontstaan als gevolg van zandafgravingen. De maximale diepte van deze plas is ongeveer 22-24 meter. Om deze, voor ons nieuwe, duikstek te verkennen lopen we eerst even zonder spullen naar de waterkant. We zien direct dat we makkelijk het water in kunnen stappen. De randen van het meer zijn prachtig groen begroeid. Langs het meer staan op de kant een ruime hoeveelheid bomen. Ook in het water zijn de randen begroeid met riet. Vanaf de oppervlakte lijkt het zicht hier erg goed te zijn dus het is tijd om ons om te gaan kleden.

Aangezien wij nog niet eerder in deze plas hebben gedoken gaan we proberen op verschillende plaatsen in het meer te komen. We starten door vanaf de steiger rechtuit de diepte in te zwemmen. Direct vallen de vele kikkervisjes die van links en rechts voorbij zwemmen. De diertjes beginnen zich al aardig tot kikkers te ontwikkelen, de pootjes zijn al duidelijk zichtbaar, alleen hebben ze nog wel het staartje van een vis. Wij vervolgen onze weg naar de diepte. Hier zouden een aantal grote leemblokken te vinden zijn. Wat direct opvalt is het enorme temperatuurverschil in het water. Tot een meter of 6 is de temperatuur zeer comfortabel daarna wordt het snel kouder. Met onze dunnen handschoenen begint het vanaf een meter of 10 wel erg koud te worden. We kijken even rond op deze diepte om vervolgens snel weer het iets warmere water op te zoeken.

We zwemmen naar rechts tot we aan de rand van het meer een aantal boomstronken tegenkomen. Op het land zijn boomstronken natuurlijk niet iets waar je heel lang bij blijft stilstaan. Maar onder water geven ze toch wel een aparte uitstraling. Met de aparte vormen staan ze bijna vergeten in het groenige water. Weer even verderop komen we een stalen buis tegen. Het is duidelijk dat water en metaal niet echt samengaan; de buis is behoorlijk verroest en er al een aantal gaten in. Aan de randen van deze gaten hebben inmiddels zoetwater mosselen een huis weten te vinden. Ze zijn helaas nog wel heel erg klein.

We vervolgen onze weg en bereiken een boom die over het water heen hangt. Een aantal van de takken hangen in het water tot een meter of 3 diep. Het is duidelijk dat deze takken al lange tijd onder water hangen want ze zijn helemaal volgegroeid met algen. Deze takken moeten de perfecte schuilplaats zijn voor vissen zoals bijvoorbeeld de snoek. We speuren de omgeving rondom de takken af om te kijken of we iets dergelijks kunnen vinden, maar helaas de snoeken hebben geen zin in een begroeting.

Langzaam aan keren we weer terug richting de steiger. Langs de rietkragen zoeken we verder naar grote en kleine dieren. Tussen de rietstengels door wemelt het van de kleine vis en natuurlijk hier ook weer die kikkervisjes. Naarmate we dichter bij de steiger komen vinden we helaas ook nog een aantal dingen die niets met de natuur te maken hebben. Flessen, blikjes etc laten zien dat de mens hier regelmatig te vinden is.

Aan het einde van de duik zwemmen we nog iets door naar de andere kant van het meer. De fles is nog lang niet leeg en tot een meter of 6 is het best aangenaam vertoeven. Hier valt op dat de bodem veel vlakker is dan aan de rechterkant van het meer. We zien hier een vrij vlakke zandbodem zonder leemblokken. Wel staan hier een groot aantal onderwaterplanten. Daarnaast vinden we nog een soort onderwaterbeeld, dat nog redelijk intact is maar behoorlijk begroeid met algen.

We beëindigen onze duik met het spelen van een paar honden. Terwijl het baasje telkens een bal in het water gooit zwemmen de honden af en aan om deze ballen weer terug te brengen. En ze vinden het best leuk om onderweg even bij die gekke duikers te komen kijken.

Hoe er te komen: De Nion plas, ook wel genoemd de surfplas Watertoren, ligt in de hoek van de A27 en de A59. vanaf de A27 neem je de afslag bij Raamsdonksveer (richting Zierikzee). Op de A59 aangekomen neem je direct de eerste afslag nr 34. Aan de rechterhand zie je de watertoren al staan. Sla rechtsaf richting de watertoren. Even voorbij de watertoren kun je de parkeerplaats bij de Nion plas bereiken.

Algemene informatie:
Watertemperatuur: zoals in elke zoetwaterplas is de watertemperatuur sterk afhankelijk van de het jaargetijde en de diepte. Wij hebben in juni een watertemperatuur van zo’n 13 graden gemeten, maar onder de 10 meter wordt het heel snel kouder.

Parkeergelegenheid:
Er is voldoende parkeergelegenheid langs het meer.

Te water gaan:
Vanaf de parkeerplaats loop je gemakkelijk naar het water. Vervolgens kun je kiezen om vanaf de steiger het water in te gaan of naast de steiger via een lager gedeelte aan de kant. Vervolgens loop je gemakkelijk verder het water in zodat je comfortabel je vinnen aan kunt doen.

Onderwaterleven:
snoek, zoetwatermosselen, kikkervisjes etc.

Vulmogelijkheden:
Bij de Nion plas kan helaas niet worden gevuld. Zorg dus dat je met een volle fles van huis gaat.