Biological species
Recentelijk toegevoegd
Hippocampus denise
De Hippocampus Denise is, met zijn kleine 2 centimeter, wellicht een van de kleinste zeepaardjes die in de zee te vinden is. Als onderdeel van de Sygnathidae familie behoort dit zeepaardje tot de vissen. Dit pygmee zeepaardje leeft altijd samen gorgonen waarin hij zich meesterlijk goed weed te verstoppen. Met de kleur, tekening en structuur van hun lijf imiteren ze perfect de kenmerken van de gorgoon waar ze op leven. Dit betekent dat je als duiker goed moet zoeken om ze in de gorgoon te kunnen ontdekken. Een gids kan hierbij van onschatbare waarde zijn. Over het algemeen leeft dit pygmee zeepaardje alleen maar het kan voorkomen dat er meerdere zeepaardjes in dezelfde gorgoon leven....
Phyllopteryx taeniolatus
De weedy sea dragon is nauw verwant met de zeepaarden. De naam van het dier heeft hij te danken aan de uitsteeksels op zijn lijf. Deze uitsteeksels zorgen er weer voor dat het dier zich goed kan verstoppen tussen het wier op de bodem van de zee. De weedy seadragon komt uitsluitend voor in het zuiden van Australië en rondom het eiland Tasmanie. Hij leeft tussen de 3 en de 50 meter diepte. Het dier kan een lengte bereiken van zo’n 45 centimeter. Ze zijn oranje/ rood gekleurd met een groot aantal witte stippen op zijn lijf. Daarnaast heeft hij een aantal blauwe strepen op zijn lijf en wat gele vlekken. Over het algemeen legt de weedy seadragon eenmaal per jaar eieren, die door het mannetje...
Hymenocera elegans
De harlekijn garnaal is misschien wel de mooiste garnaal die in de zeeën leeft. De basis kleur van het lijf is crème kleurig. Op het lijf hebben ze een aantal bruin-paarse vlekken die worden omrand met een fel blauwe rand. De poten van de garnaal zijn gestreept. Over het algemeen komen harlekijn garnalen in de ondiepere gedeeltes van het rif voor. Naast de kleur is ook de vorm van deze garnaal erg bijzonder. De scharen zijn in relatie tot zijn lichaam enorm van omvang.
Het lijkt erop alsof de harlekijngarnaal territoriaal is ingesteld. Paartjes harlekijngarnalen blijven soms maanden of jaren in hetzelfde gebied.
Monocentris japonicus
De sterappelvis of ook wel ananasvis genoemd is een zeer apart uitziende vis. Als je het dier onder water tegen komt zie je direct waaraan hij de naam ananasvis te danken heeft. De tekening op het lijf van de vis lijkt erg op een ananas. De vissen hebben erg stevige schubben met stekels, die het dier een beschermend pantser geven. Er zijn slechts twee soorten sparappelvissen. De Australische sparappelvis (cleidopus gloriamaris) komt uitsluitend voor aan de oost en west kust van Australië. De Japanse sparappelvis heeft een veel ruimer verspreidingsgebied. De dieren leven over het algemeen onder overhangen in het rif. Ze worden waargenomen vanaf een diepte van 10 meter tot wel 180 meter...
Priacanthus hamrur
De Bigeye is een vis die er best apart uit ziet. In verhouding tot hun lijf hebben ze enorme ogen. De dieren hebben de voorkeur om te leven op donkere plaatsen langs het rif. Het zijn dan ook echte nachtdieren. Bij voorkeur leven ze op de buitenriffen of rondom de diepe koraalbergen. Onder water zien deze vissen er in eerste instantie niet echt bijzonder uit. Door hun voorkeur voor donkere plaatsen lijken de dieren een saaie bruine kleur te hebben. Gebruikmakend van flitslicht of het licht van je duiklamp zie je de prachtig warmrode kleur van de dieren. Het lijf van de bigeye is relatief dun en ze hebben een rugvin. Ze leven bij voorkeur in grote groepen.
Gymnothorax favagineus
De netmurene is een wit, soms gele, murene met zwarte vlekken. Bij sommige dieren lijkt het patroon van de vlekken een beetje op die van een luipaard. Volwassen dieren hebben vaak wat kleinere vlekken die een soort honingraad-patroon vormen. De dieren leven over het algemeen een solitair bestaan en leven in inhammen in het rif, zowel op binnen- als buitenriffen.
Dieren die in helder water leven hebben over het algemeen minder zwarte vlekken dan dieren die in meer troebel water leven. In de directe omgeving van deze murene zijn vaak poetsvissen en poetsgarnalen te vinden.
Qua lengte zijn er exemplaren gevonden van rond de 2,5 meter.
Anarhichas lupus
De zeewolf (Anarhichas lupus) is een vis uit de familie van de Zeewolven en leeft in de Noordelijke Atlantische Oceaan. Het leefgebied spreidt zich uit van Spitsbergen, Noorwegen, de Noordzee, Groot-Brittannië, IJsland tot aan Groenland.
De vis is vooral op rotsachtige bodems en soms op zand of modderbodems te vinden. De kleur varieert van groenig-grijs tot bruinzwart meestal heeft de zeewolf donkere verticale banden langs zijn flanken. De watertemperatuur waarin de vis leeft ligt tussen de -1 en 13°C.
De zeewolf is in het bezit van een stevig stel tanden. Omdat hij zich voedt met schelp- en schaaldieren is dat geen overbodige luxe. Ondanks zijn uiterlijk is het...
Manta birostris
De Manta is het grootste dier van de roggen-familie. Hij kan een lengte bereiken van maximaal 6-7 meter. Over het algemeen heeft de Manta een donkere rug en een witte buik. Maar er zijn ook varianten bekend met een bijna zwarte buik. De Manta heeft zich in de loop der jaren ontwikkelt van bodembewoner tot filteraar die zwemmend door het water zijn voedsel zoekt. Naast de kop heeft de Manta aan twee kopvinnen zitten. Deze worden gebruikt om het voedsel in het water richting de mond de dirigeren.
Een van de beste plaatsen om de Manta te kunnen bewonderen is op een van de vele poetsstations. Tijdens hun reis door de zeeën lopen mantas het risico gebeten te worden door bijvoorbeeld...
Rhincodon typus
De walvishaai is de grootste vis van de zee. Gemiddeld heeft hij een lengte van rond de 8 meter; maar er zijn ook exemplaren gevonden met een lengte van wel 15 meter. De kop van de walvishaai is plat en breed. Anders dan bij andere haaiensoorten heeft de walvishaai haar bek niet onderaan de kop maar vooraan; en de bek is net zo breed als de hele kop.
Kenmerkend zijn de vele stippen op het lijf van de walvishaai. De bovenkant en zijkant van zijn lijf staat vol met deze stippen. Op het eerste gezicht lijken deze stippen willekeurig; maar uit onderzoek is gebleken dat elk dier zijn eigen patroon heeft. Met name het stippenpatroon naast de kieuwen wordt gebruikt voor de...
Pygoscelis papua
De Ezelspinguïn is de meest voorkomende pinguïnsoort van het sub-Antarctisch gebied. Gemiddeld gezien bereikt de ezelspinguïn een lengte van 80 centimeter en een gewicht van rond de 5 kg. Elk dier heeft een witte band over de kop lopen, van het ene oog naar het andere. Ze hebben een helder oranje snavel. Deze pinguïn is de snelste zwemmer onder haar soortgenoten, waarbij ze een snelheid kunnen bereiken van 36 km per uur.
De broedkolonies zullen zelden uit meer dan een paar honderd paartjes bestaan. Als de groep te groot wordt zal deze zich splitsen. Over het algemeen legt een paartje ezelspinguïns twee eieren. Na ongeveer 34 dagen komt het ei uit. Indien er voldoende voedsel...
Partners
Reizen
Lesbos, vogelparadijs in de Egeïsche zee
Lesbos, een Grieks eiland in de Oost-Egeïsche zee staat bij v...
.jpg)
Beleef Bali! - Barstensvol beeldschone beesten
Bali wordt door velen gezien als tussenbestemming naar andere ...
“Magic touch” op de Filipijnen
Heel soms kom je op plek waar het lijkt alsof het door een “...
Extremadura
Eind maart 2006 ben ik voor het eerst afgereisd naar dit prach...
Sudan - Een ander stukje rode zee
Dat de rode zee veel te bieden heeft voor ons duikers is ruims...
