Lesbos, een Grieks eiland in de Oost-Egeïsche zee staat bij vele vogelaars, vogelfotografen en andere natuurliefhebbers bekend als een waar paradijs.

Bali wordt door velen gezien als tussenbestemming naar andere prachtige exotische eilanden. Enkele jaren geleden hadden we een kort verblijf op Bali geboekt met een aantal duiken. Deze korte positieve ervaring gaf ons zekerheid dat de niet al te beste duikreputatie onterecht was. Om dit vermoeden te staven, besloten we het onderwaterleven van Bali eens zorgvuldiger onder de loep te nemen.

Tijdens een duik op het huisrif van de duikschool in Aquaba, zag ik een blauwe vis. De kleur was zo opvallend, ik wist meteen dat het een valse steenvis (Scorpaenopsis diabolus) was!

Heel soms kom je op plek waar het lijkt alsof het door een “magic touch” is aangeraakt. Waar alles tot in de kleinste details klopt. En waar ook het onderwaterleven betoverend mooi is. Dit is het geval bij Magic Island op het eiland Cebu, Filipijnen.

Voor de duikers onder ons die het Nederlandse water af en toe inruilen voor warmere oorden zijn veersterren of haarsterren bekende verschijningen. Bijna over de hele wereld kleuren veersterren het onderwaterleven in. Toch zijn het voor ons als duikers niet altijd de dieren waar we onderwater veel aandacht aan besteden. We letten vaak meer op alle vissen om ons heen; zoekend naar groot leven en laten de veersterren vaak links liggen als minder interessante dieren. Maar dit betekent dat we een aantal verrassende ontmoetingen toch zeker mis gaan lopen.

We zijn op de Bahamas en we gaan duiken met haaien, de gewone Caribische rifhaai (Carcharhinas perezi). We hebben al een week gedoken met Jim Abernathy op de Shear Water en we zijn gewend geraakt aan citroenhaaien, rifhaaien en zelfs grote tijgerhaaien! Het is niet dat ik blasé ben, maar heb wel zo’n vals zelfvertrouwen van: mij kan niets meer gebeuren…

Christina:

Er hangt voor kapitalen aan vistuig aan roestige spanten van de vele wrakken op de bodem van de Noordzee. En het is bekend: onschuldig zijn deze netten en lijnen bepaald niet. Ze vangen nog dag-in-dag-uit, vele jaren, soms decennia lang, kabeljauw en andere vissen, krabben en kreeften. En niet de kleinsten. Vangst die is gedoemd om langzaam weg te rotten.

Eind maart 2006 ben ik voor het eerst afgereisd naar dit prachtig ruige gebied in Spanje. In september 2008 en juni 2009 ben ik samen met Mira, mijn vrouw, opnieuw naar het gebied geweest. Ons streven was om de natuurlijke rijkdom rond Castillo de Monfragüe en Pêna Falcon zo volledig mogelijk te fotograferen. Dit is na drie keer nog steeds niet helemaal gelukt wat inhoudt dat we er nog wel terug moeten komen om het verhaal compleet te maken..... De autonome deelstaat Extremadura ligt in het westen van Spanje Het gebied is enorm groot (41.634 vierkante km ).

De paling (Anguilla anguilla) is een bekende vissoort. De ene duiker ziet hem liever op een toostje, dan onderwater. Er is veel gedoe over de paling, hij zou aan het uitsterven zijn door overbevissing, men maakt zich zorgen over de dalende aantallen in de Europese wateren. Als je ook al die fuiken ziet staan in o.a. de Grevelingen is het een wonder te noemen dat je ze nog tegenkomt. Toch zie ik ze vaak bij nachtduiken in zoet water en ook in de Grevelingen, ondanks alle fuiken van de vissers! Mischien vissen ze achter hun netten, ha?!?